تعريف مقاله مطبوعاتي:
نگارش و توسعه عقيده، فكر و نظر با استفاده از موضوع خبري و بهره‌گيري از روشهاي صحيح نويسندگي با رعايت نظمي و ايجاز، مقاله مطبوعاتي ناميده مي‌شود.

تفاوت مقاله‌های مطبوعاتی و غیر مطبوعاتی
1 – محدوديت فضا، 2 – نياز به اطلاعات كافي ارتاریخچه موضوع مقاله  3 – رابطه مقاله و خبر در مطبوعات، 4 – تفاوت در زبان و بيان(سادگی وبی پیرایش)۵-خلاصه نویسی شده 

اركان مقاله‌نويسي:
1 – وحدت موضوع: يعني حفظ موضوعي واحد كه مقاله براساس آن نوشته مي‌شود و اشاره به موضوع‌های فرعی باید برای قدرت بخشیدن به موضوع اصلی باشد نه آنکه آن را تحت‌الشعاع قرار دهد.
2 – وحدت زمان: حفظ و ثبات زمان مقاله، زمان برای مخاطب قابل لمس باشد به تازگی موضوع خبر که مقاله در مورد آن نوشته می‌شود هم ارتباط پیدا می‌کند. رویدادی اگر در زمان حال بررسی می‌شود نباید در میانه مقاله به بررسی جوانب همان مثلا در عصر قاجار پرداخت و بررسی رویداد در زمان حال فراموش شود.
3 – وحدت مكان: حفظ مکان واحد در مقاله، مانند زمان، مكان مقاله نيز بايد براي مخاطب معلوم و آشنا باشد و خواننده بتواند با احساس قرابت با آن ايجاد ارتباط كند. مکان مقاله باید ثابت باشد اگر مقاله درباره پدیده‌ای در ایران نوشته می‌شود نباید در پایان، سر از تحلیل همان موضوع در چین درآوریم و ایران فراموش شود.
4 – انسجام: حفظ و یکپارچگی جزء جزء مقاله. نبايد مقاله طوري باشد كه مخاطب را از شاخه‌اي به شاخه‌اي ديگر بپراند. تسلط بر زبان مورد نگارش و رعايت قواعد دستوري و قدرت نويسندگي از مايه‌هاي اصلي مقاله نويسي است.
5 – استنتاج: در پايان مقاله، پیام مقاله، راه‌حل و پيشنهاد مقاله بايد در خلاصه‌ترين و روشن‌ترين شكل به خواننده ارايه شود. در برخي از مقالات ارائه نظر خود يك استنتاج است.

مـوضوع‌يابي يا سوژه‌يابي براي نوشتن مقاله:
1 – خاطره و تجربه: يادآوري خاطره‌هاي شيرين و اندوهبار گذشته، نگاه به دفتر خاطرات.
2 – تجربه ديگران: يك خبرنگار شريك دنياي ديگران است. او در اين روش براي پيدا كردن موضوع از طريق گفت‌وگوها در مجالس و محافل عمومي، تفريگاههاي عمومي، سالنهاي سينما اقدام به كشف موضوع مي‌كند.
3 – بهره‌گيري از نشريات: در لابلاي هر خبر و نوشته‌اي در مطبوعات سوژه‌هاي فراواني وجود دارد كه از ديد بسياري از  مردم پنهان مي‌ماند، اما چنين موضوع‌هايي از نگاه يك خبرنگار نبايد دور بماند.
4 – راديو و تلويزيون: توجه به برنامه‌هاي تلويزيوني و راديو اعم از سخنراني‌ها، نمايشنامه‌ها، بخشهاي خبري و ... ضمن آنكه يك مقاله‌نويس را با افكار و عقايد و بينش‌هاي گوناگون آشنا مي‌سازد، منابع سرشار و نامحدودي از موضوع‌هاي مختلف را براي مقاله‌نويس در خود دارد.
5 – آگهي‌هاي تبليغاتي: بيش از نيمي از صفحات جرايد روزانه را آگهي پر كرده است كه بسياري از آنها، موضوع‌هايي ناب براي مقاله‌نويسي است.

 تقسيم‌بندي موضوع:
1 – موضوعهاي عيني: شامل همة سوژه‌هاي سياسي، اقتصادي، هنري و فرهنگي است كه اكثر افراد جامعه با آنها ارتباط دارند و براي همگان يكسان معني مي‌شود مانند مشكلات آموزشي در مدارس.
2 – موضوعهاي ذهني و مبهم: موضوعهايي كه مادي و ملموس نيستند و هر يك از افراد جامعه نسبت به تفكر، نحوة برداشت، تجربه و آموزشي كه ديده‌اند برداشت خاصي از آن دارند. مانند مفهوم اعتماد به نفس.
3 – طراحي يك شخصيت: نگارش مقاله درباره يك شخصيت، بررسي زوايا و نكات ريز، موشكافي و معرفي شخصيت مورد نظر است. مانند پزشكان چگونه آدمهايي هستند؟

 روشهاي مختلف مقدمه‌نويسي:
1 – ساده، مستقيم و خبري: در اين نوع مقدمه، نويسنده ابتدا موضوع را براي خواننده مطرح كرده و در يك جريان منطقي و تشريحي مقاله را با نتيجه‌گيري به پايان مي‌برد.
2 – نقل قول و اقتباس از افكار و عقايد ديگران: در اين نوع مقدمه، نويسنده با يك جمله از نوشته يا افكار مشاهير علمي، ادبي، مذهبي و حتي ممكن است غيرمشهور و عادي كه در ارتباط با موضوع مقاله مي‌باشد، مقاله را آغاز مي‌كند.
3 – امثال و حكم (مثل، حكايت، روايت): شروع مقاله مي‌تواند با ذكر مثل، حكايت و روايت باشد. مطالعه و جمع‌آوري اين نكته‌ها به مقاله‌نويس در ارايه به موقع آنها كمك مي‌كند.
4 – شعر: آوردن مصرع، بيت يا ابياتي از اشعار شاعران گذشته و حال در ابتداي مقاله مي‌تواند به جذابيت مقاله كمك كند. در واقع در قالب شعر مي‌توان در كمترين واژه‌ها، بيشترين معنا و مقصود را از نگارش بيان نمود.
5 – وصفي: مقاله نويساني كه قلم‌شان داراي قدرت تصويرپردازي و تشريح است معمولاً از اين روش براي شروع مقاله استفاده مي‌كنند. اين روش براي توصيف يك واقعه يا صحنه و عينيت‌بخشيدن به موضوع و خواننده را در صحنه قرار دادن، مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

جمع‌آوری اطلاعات:
تهیه طرح کلی
ذکر نکات مهم
علت تحریر مقاله
جنبه‌های تازه و جدید
 اشاره به سوابق و نکات مهم
مدارک و اطلاعات (با استفاده از منابع مختلف)
نتیجه گیری (هرچقدر استدلال محکم، نتیجه‌گیری آسانتر خواهد شد)

آیا  سینما در ایران حرفه ای است؟

شواهد حکایت از این دارد که خیل اعظیمی از هنرمندان بخاطر فضای حاکم برسینما ووجود مسائل ومشکلات سینما (هنرهفتم)به مشاغل دیگر روی می آورند.در پایین به نمونه از اینها به روایت برخی از سایت ها اشاره می شود.

به نظر می رسد هیچ هنرمندی راضی نیست که به غیر از تخصص خودش به شغلی دیگر وابسته شود امااین شراط وفضای ناامن هنر وهنرمندی است که او را وادار به این کار می نماید.

باید فکری کرد تا سینمای ایران نیز همچون سینماهای کشورهای توسعه یافته حرفه ای عمل کرده وهنرمندان حرفه ای پرورش دهند تا دلسوز به این هنر که درجهان از آن بنام هنرهفتم یاد می شودُباشند.

1- محمدرضا گلزار : کلوب زیبایی

2- بهرام رادان : کافی شاپ

3- پرویز پرستویی : کارمند دادگستری (قبلاً)

4- پژمان بازغی : فروش اقساطی خودرو

5- رضا صادقی : کافی

6- علی لهراسبی : تبلیغات

7- تهمینه میلانی : معماری داخلی

8- قاسم افشار : آهن فروشی

9- رضا کیانیان : مجسمه سازی

10-حسین زمان : استاد دانشگاه

11- یوسف تیموری : فروشگاه لوستر فروشی

12- مهتاب کرامتی : مزون لباس

13- محمد سلوکی : پیک موتوری و نمایندگی پارس

14- نیما مسیحا : کارخانه تولید واکس

15- فتحعلی اویسی : کارمند شبکه اول سیما (قبلاً)

16- لیلا حاتمی : کافی شاپ

17- محمود شهریاری : فروش اشیاء عتیقه (قبلاً)

18- بهنوش بختیاری : منشی صحنه

19- ساعد هدایتی : کارمند بیمارستان

20- رضا رشیدپور : محاسبات ساختمانی

 21- امین تارخ : آموزشگاه بازیگری

22- سید محمد حسینی : معاملات املاک در امارات

23- بهرام شفیعی : ساخت و ساز

24- مریلا زارعی : تجارت

25- سیدجواد یحیوی: کشت گندم

 26- علیرضا دبیر : فروشگاه شکلات

27- رامبد جوان : تبلیغات

28- مانی رهنما :- تدریس آواز و مربی دوچرخه سواری

29- مریم کاویانی : پرستار

30- نیکی کریمی : مترجم وتولید فیلم های تبلیغاتی

31- شبنم قلی‌خانی : مدرس دانشگاه

32- مرتضی حیدری : سهامدار بانک

33-هرمز شجاعی مهر - سردبیر خانواده سبز

34- سیدمحمدرضا حسینیان : سردبیر زندگی ایده‌آل

35- لاله صبوری : مدیر رستوران (قبلاً)

36- حمید غلامعلی : کارمند بانک

37- رضا عطاران : آتلیه عکاسی

38- مجید اخشابی : استودیوی تولید موسیقی

40- بهاره رهنما : نویسنده

تیتر نویسی در مطبوعات بخش۳

                                                                     مجید انتظاری ملکی

شكل و ظاهر تيتر
علاوه بر نقشها و كاركردهاي تيتر كه شرح آنها داده شد، انتخاب شكل تيترها، تعداد ستونهايي كه اشغال مي كنند و همچنين شكل قلمي كه در آنها به كار مي رود نيز نقشهاي خاص را در جلب نگاه خواننده ايفا مي كنند. تيترها از لحاظ كمك به زيباسازي صفحات و تسهيل كار تفكيك مطالب به شكلهاي زير ارائه مي شوند:
تيتر يك سطري (Single – line headline ): اين تيتر همان گونه كه از نام آن برمي آيد، در يك سطر نوشته مي شود:
٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭
تيتر دو يا چند سطري (Multi - line headline ): اين نوع تيترها- به خصوص در هنگامي كه تعداد واژه هاي تيتر زياد است- در دو يا چند سطر (و ترجيحاً در دو سطر ) ارائه مي شوند:
٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭
٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭
تيتر پلكاني (Stepped headline): اين تيتر شبيه پله است و يا به راست و يا به طرف چپ تمايل دارد:
٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭
      ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭
تيتر هرم وارونه (Inverted pyramid headline ): شكل اين تيتر شبيه هرم وارونه است و كلمات آن به تدريج از بالا به پايين، تا رأس هرم كاهش مي يابند:
٭ ٭ ٭ ٭
٭ ٭ ٭
٭ ٭
٭

تيتر مثلثي (Triangle headline ): اين تيتر بر خلاف تيتر هرم وارونه از يك كلمه در سطر اول شروع مي شود و به شکل مثلث پايان مي پذيرد:
٭
   ٭ ٭
      ٭ ٭ ٭
         ٭ ٭ ٭ ٭
                  ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭
                        ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭ ٭
شكلهاي ساير تيترها كه صفحه آريان برحسب جايي كه در اختيار دارند و سليقه اي كه به خرج مي دهند از آنها استفاده مي كنند به شرح زير هستند:
- نيم هرمي متمايل به چپ (Flush -left)؛
- نيم هرمي متمايل به راست( Flush – right)؛
- نامساوي متمايل به چپ ؛
- نامساوي متمايل به راست؛
- نامساوي و متمرکز (قرينه)؛
- حاشية متحرك (Hanging Indention)؛
- تركيبي (Combination)
- چكشي (Hammer headline) كه در آن يك كلمه از تيتر با حروف درشت تر در بالاي تيتر مي آيد:
برف
تهران را سفيد پوش كرد
در هر صورت، اگر چه توانمندي و سليقة صفحه آرايان به تيترها شكل نهايي را مي دهد، اما اين شكل دهي نبايد به قيمت اختلال معنايي در تيترها صورت گيرد. اما نبايد نگران كار صفحه آريان به هنگام استفاده از تيتر بود. اينان كار خود را بلدند و نگراني چنداني ندارند، ولي يك نگراني در سراسر زندگي حرفه اي روزنامه نگار پا به پاي او به هنگام تدوين تيتر وجود خواهد داشت و آن خطر وجود كلمات زايد و اضافه است. بايد از كلمات اضافه و زايد در تيتر پرهيزكرد، اضافه بار كلماتي در تيتر، مهم ترين عامل ضربه زدن به آن است.
اصطلاحات انگليسي ذيل براي درك متون كمك مي كنند:
٭ هر گاه اشتباهي در چيدن تيترها رخ دهد به آن Head-bust مي گويند.
٭ هر گاه بقية خبر در صفحة ديگري ارائه شود و تيتر آن خبر- در آن صفحه- چه كامل و چه ناتمام آورده شود، Jump head ناميده مي شود.
٭ براي تيتر اول پنج معادل وجود دارد: Top head , Ribbon , Streamer , Banner ,Line
٭ به ميزان واحد هاي تيتر (اعم از واژه هاي كوچك و بزرگ و همچنين فضايي كه بين واژه ها وجود دارد) Headline count گفته مي شود.
٭ به تيتر اصلي در صفحات داخلي- نه صفحة اول- Binder مي گويند.
٭ به تيتري كه خيلي وقتها كاربرد دارد- به ويژه تيترهاي ستونهاي ثابت- ولي دوباره در حروفچيني چيده نمي شود، و هميشه حاضر و آماده است Standing head مي گويند.
تيتر زني در مصاحبه
اصول تيتر زني در مصاحبه نيز تفاوت چنداني با ساير مقوله هاي روزنامه نگاري ندارد منتها مثل گزارش دست مصاحبه گر يا مسئول مربوطه در انتخاب تيترهاي مختلف نسبت به خبر، بازتر است. اگر مصاحبه خبري باشد يا از متن آن خبر استخراج شده باشد طبيعي است كه بيشتر مطلب نيز خبري است و قوي ترين عنصر خبري مصاحبه، تيتر آن را تشكيل مي دهد، گاهي نيز ممكن است تيتر كلي و غير مستقيم باشد ولي موضوع خبر را در خود داشته باشد. در ساير موارد بسته به ذوق و سليقه و بينش مصاحبه گر يا مسئول مربوطه و نيز شخصيت مصاحبه شونده و مصاحبه كننده، تيترهاي متفاوتي براي مصاحبه انتخاب مي شود. مثلا" وقتي شخصيت مصاحبه شونده ممتاز و برجسته باشد ممكن صرف انجام مصاحبه با او، براي روزنامه، راديو و تلويزيون و مخاطبانشان جنبه خبري داشته باشد و به همين دليل تيتر مطلب به صورت كلي و تحت عنوان مصاحبه با فلان شخصيت مثلا" رئيس جمهور، نخست وزير يا ... ذكر شود، و زماني نيز ممكن است مسائل حاشيه اي، استعاره ها يا موضوعات مورد مصاحبه، در تيتر مصاحبه جاي گيرد. در هر صورت اين ارزش و جايگاه خود مصاحبه است كه در وهلة اول تيتر آن را تعيين مي كند و در مرحلة بعد ديد و سليقه كسي كه تيتر را انتخاب مي كند. بعضي اوقات ممكن است شخصيت مصاحبه كننده نيز ممتاز و برجسته باشد و خود مصاحبه كننده نيز اعتبار و وزنه اي براي مصاحبه باشد بنابراين در روتيتر يا خود تيتر ذكر خواهد شد كه مصاحبة فلاني با .... درباره ... يا ...

ضرباهنگ تيترها؛ يكنواخت، موجى و شكسته

در منابع و كتابهاى روزنامه‏نگارى در بحث مربوط به تيترنويسى كم‏وبيش از يك مجموعه اصول و قواعد مشترك نام برده مى‏شود؛ كوتاه بودن، ساده بودن، روشن بودن و نظاير آن از ويژگيهاى تيتر/ Titleمناسب است. با اين حال تيتر وظايف مشخصى دارد كه مهمترين آنها عبارتند از: بيان خبر در فشرده‏ترين شكل، تفكيك مطالب، اولويت‏گذارى اخبار با توجه به اندازه تيتر پوينت/ Point يعنى واحد اندازه‏گيرى چاپى، هدايت مخاطب به خواندن خبر، تأثيرگذارى بر افكار عمومى و كاربرد آن در صفحه‏آرايى و زيبا ساختن آن.
تيتر و نگاه به آينده
تيتر بايد حاوى خبر باشد و در عين‏حال نگاه به آينده داشته باشد. اين امر سبب مى‏شود تا كنجكاوى خواننده تيتر، تحريك شود. با چنين ويژگى است كه تيتر به وظيفه خود عمل مى‏كند و خواننده را به خواندن خبر وامى‏دارد.
براى آنكه بتوان تيتر را به عامل كنجكاوى خواننده و ترغيب وى به مطالعه خبر تبديل كرد و در واقع براى آن‏كه تيتر آينده‏نگر شود بايد بر مبناى اين اصول تنظيم شود:

چگونه تيتر ترغيب كننده مي شود:
 1. واژه اوّل تيتر بايد به نحوى انتخاب شود كه بيشترين تأثير را بر خواننده بگذارد. به همين دليل نبايد از كلمات بى‏روح و سست و همچنين حروف اضافه در ابتداى تيتر استفاده كرد. كلمه اوّل تيتر بايد ضربه اوّل را بر ذهن خواننده وارد كند و با توجه به بار معنايى كه دارد به چشم خواننده بيايد و بر ذهن او نقش ببندد، مثل اين عنوان:
شبيخون دريايى-هوايى امريكا به عراق
2. شناخت بار عاطفى كلمات در تيترنويسى اهميت فوق‏العاده دارد. هر واژه مى‏تواند القاگر معنا و موضوعى خاص باشد. شناخت كلمات و بار و معناى آنها به تيترنويس كمك مى‏كند تا تيترها را از صفتهاى مختلف برحذر دارد، كاربرد صفت در تيتر همچون در خبر ممنوع است، زيرا كه صفت، تيتر را هم از واقعى و عينى بودن دور مى‏كند و هم قضاوت به‏وجود مى‏آورد كه داورى و قضاوت وظيفه تيترنويس نيست. به‏عنوان مثال به اين تيتر كه در يكى از روزنامه‏ها به چاپ رسيده است توجه كنيد: «پلنگ وحشى پس از مجروح كردن 3 نفر، از پاى درآمد». اين تيتر علاوه‏بر آن‏كه طولانى است از صفت بهره گرفته است. طبيعى است كه پلنگ حيوان اهلى نيست، امّا چرا در تيتر كلمه وحشى (صفت) به‏كار گرفته شده است؟ به‏نظر مى‏رسد كه تيترنويس قصد داشته است مجروح‏شدن 3 انسان را توجيه كند و هيجان تيتر را افزايش دهد. در هرحال در اينجا نه كاربرد صفت قابل توجيه است و نه طولانى بودن تيتر و خستگى و ملالى كه به‏وجود مى‏آورد.
3. گزافه نيست اگر گفته شود كه تيتر همچون يك مصراع يا يك بيت شعر بايد وزن و ريتم يا ضرباهنگ/ Rhythm داشته باشدتا دلنشين و آهنگين شود.
حركت يكنواخت. برخى از تيترها روى خط راست حركت مى‏كنند. اين تيترها آهنگ يكنواخت و معتدلى دارند، مثل:
رئيس‏جمهور به دمشق رفت
«حركت يكنواخت»
تيتر از نقطه «الف» تا «ب» يك حركت بى‏افت‏وخيز و يكنواخت دارد، بدون آن‏كه فراز و نشيبى در لحن اثر بگذارد.

حركت موجى. تيتر در اين وضع روى طول موج حركت موزون و آهنگين دارد. آهنگ تيتر دلنشين است و با استفاده از واژه‏هاى آهنگين نوشته شده است، مثل:
‏هفته‏اى‏درپيش‏است:سرد،بارانى‏وبرفى
«حركت موجى»
حركت ضربه‏اى. تيتر در اين وضع ريتميك و با ضرباهنگ شكسته يا منقطع به‏نظر مى‏آيد. هر ضربه روى هر واژه مى‏نشيند و با واژه بعد به حركت درمى‏آيد، مثل:
كودتا در الجزاير شكست خورد
«حركت ضربه‏اى»
نوع انتخاب واژه‏ها با توجه به ضرباهنگ به نوع رويداد بستگى دارد.
روتيتر: رئيس‏جمهورى در مصاحبه با مجله تايم:
تيتر: آقاى كلينتون! مزاحم نشويد
«حركت موجى»
ضرب‏الاجل تمام شد
«حركت ضربه‏اى»
افزايش قيمت ممنوع- مجلس
«حركت ضربه‏اى»